ΤΑ ΚΛΑΔΕΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΙΑΣ

    Τα κλαδεύματα της ελιάς, όπως συμβαίνει σε πολλά άλλα είδη, μπορούν να χωριστούν σε δύο βασικές κατηγορίες: 1) το κλάδευμα διαμόρφωσης και 2) το κλάδευμα καρποφορίας της. Κατά το κλάδευμα διαμόρφωσης,  τα νεαρά δέντρα θα πρέπει να κλαδεύονται με τέτοιο τρόπο ώστε να αποκτήσουν το επιθυμητό μέγεθος και σχήμα στον καλύτερο δυνατό χρόνο.  Το αυστηρό κλάδευμα καθυστερεί την είσοδο των νεαρών δέντρων στην καρποφορία.

   Υπάρχει και το κλάδευμα καρποφορίας κατά το οποίο θα πρέπει να εξασφαλίζεται μια κανονική καρποφορία και η δημιουργία μιας μέτριας ετήσιας βλάστησης πάνω στην οποία θα δημιουργηθούν οι καρποί της επόμενης χρονιάς. Σε αυτό το κλάδευμα εξασφαλίζουμε ότι το μέγεθος του δέντρου (διάμετρος και ύψος) παραμένει στο επιθυμητό μέγεθος. Αφαιρούμε τα κλαδιά που ξεφεύγουν σε ύψος ή εμποδίζουν πλευρικά. Θα πρέπει να εξασφαλίζουμε καλό αερισμό στο εσωτερικό του δέντρου χωρίς όμως να το απογυμνώνουμε εσωτερικά διότι έτσι χάνουμε μέρος της παραγωγής. Αφαιρούμε τα ξερά κλαδιά και λαίμαργους βλαστούς που αναπτύσσονται σε ανεπιθύμητα σημεία.  Γενικότερα επιδιώκουμε το δέντρο να είναι μέτριας ζωηρότητας γιατί αυτό μας εξασφαλίζει πιο σταθερή παραγωγή κάθε έτος. Δέντρα ασθενικά παράγουν λίγους καρπούς και δέντρα πολύ ζωηρά παράγουν επίσης λίγους καρπούς. Σε περιοχές με ήπιο χειμώνα το κλάδευμα μπορεί να γίνει αμέσως μετά την συγκομιδή ενώ σε ψυχρότερα κλίματα συνίσταται να πραγματοποιείται τέλη Φεβρουαρίου με αρχές Μαρτίου.  

    Τα Σχήματα διαμόρφωσης τα οποία συνήθως εφαρμόζονται στην ελιά είναι  το χαμηλό ελεύθερο κύπελλο ή  ο ελεύθερος θάμνος. Στο χαμηλό κύπελλο στα 30 έως 60 cm αποκόπτεται η κορυφή και αφήνονται να αναπτυχθούν τρείς κλαδίσκοι  οι οποίοι θα αποτελέσουν τους βραχίονες του δέντρου. Όλη η άλλη βλάστηση που αναπτύσσεται από το σημείο των βραχιόνων και κάτω θα πρέπει να αφαιρείται εγκαίρως (νεαρό στάδιο κορυφής) ώστε όλη η δύναμη του δέντρου να χρησιμοποιείτε μόνο από τους βραχίονες. Μετά τον 3ο με  5ο  χρόνο που τα δέντρα μπαίνουν στην καρποφορία αρχίζει η διαμόρφωση των υποβραχιόνων. Σε κάθε βραχίονα θα πρέπει να αναπτυχθούν τρεις υποβραχίονες αλλά η αφαίρεση των υπόλοιπων βλαστών (πλην των τριών υποβραχιόνων) δεν γίνεται σε μία φάση γιατί αυτό θα προκαλέσει βλαστομανία στο δέντρο (έντονη ανάπτυξη νέων βλαστών εις βάρος της καρποφορίας). Η αφαίρεση τους γίνεται σταδιακά σε μερικά χρόνια (3-5) ώστε το φύλλωμα του δέντρου να μην περιοριστεί αυστηρά.  Ο περιορισμός αυτός θα μείωνε τους βλαστούς στους οποίους καρποφορεί το δέντρο επομένως θα συντελούσε στην μείωση της παραγωγής.  Κατά τον ελεύθερο θάμνο στόχος είναι το δέντρο να αποκτήσει ένα τελικό ύψος 3 μέτρα ώστε με το βάρος των καρπών οι βλαστοί κατεβαίνουν περίπου στα 2,5 μέτρα όπου η συλλογή μπορεί να γίνει από το έδαφος και η χρήση σκάλας είναι περιορισμένη.